Was te zien bij de VARA op

Was te zien bij de VARA op

Adieu meneer Pierre!

  • Adieu meneer Pierre!

    Petrus Regout

    petrus regout

    De vader van de Maastrichtse industrie...

    Aan de Boschstraat in Maastricht staat het standbeeld van Petrus Regout, één van de grootste industriëlen van Nederland. Regout (1801-1878) was een echte ondernemer met belangstelling voor uiteenlopende soorten goederen. Zo handelde hij in schepen, kolen, spijkers, papier, brillen, brandkasten, geweren en kristal-en aardewerk. Zijn fabrieken, hij had er meerdere, zouden de Belgische Opstand en de revolutiegolf van 1848 over Europa overleven. Het waren echter zijn kristal- glas- en aardewerkfabrieken waarmee zijn geslacht beroemd – of eerder berucht - zou worden in Maastricht.

    Tot ver in de negentiende eeuw werd de fabrikant gezien als weldoener, een prijzenswaardig filantroop. Petrus Regout, die zowel door de Nederlandse als de Franse koning tot ridder was geslagen, brak ook een lans voor zijn arbeiders. Hij stuurde bijvoorbeeld een werknemer die ten gevolge van een ziekte blind werd op eigen kosten naar een beroemde Duitse arts en organiseerde een inzamelactie voor de nabestaanden van een overleden werknemer.

    Een van zijn grotere acties was de zorg voor arbeidershuisvesting. ‘t Groet Bouw’, een groot mensenpakhuis van zeven verdiepingen met voornamelijk goedkope eenkamerwoningen, was in 1863 bewoonbaar. Die woningen dienden als lokmiddel voor nieuwe arbeiders, maar ook als afschrikmiddel voor zijn werknemers die wilden vertrekken. Als je de fabriek verliet, verloor je natuurlijk ook je huis. Petrus was en bleef ondernemer.

    ... en zijn zonen.

    Het waren echter Petrus’ zonen die de familienaam zouden schaden. Die drie zoons waren al tijdens zijn leven in de bedrijfsleiding opgenomen. Zij zouden een ijzeren heerschappij instellen in de fabrieken. In tegenstelling tot zijn vader voelde Petrus jr. (ook wel Pierre) niets voor zijn werknemers. Dit blijkt uit zijn antwoord aan de voorzitter van de Enquête van 1887:

     "Ik heb hun gezegd: wilt gij niet werken, gaat dan maar wandelen. Ik heb twee ovens laten uitdooven, en na 14 dagen kwamen zij met hangende pootjes vragen om terug te mogen komen. Toen hebben wij hen voor ons pleizier eene maand laten wandelen  en hen daarna weder aangenomen."

    Een maand brodeloos voor zijn plezier, dat vond Petrus jr. een goede les voor arbeiders die loonsverlaging niet accepteerden. Als Maastrichtenaren het hebben over een werkgever die ‘handelt als een Regout’, bedoelen ze er deze meedogenloze houding mee. Aan de Boschstraat, waar de Regout-fabrieken stonden, werd de grote strijd tussen fabrieksarbeiders en –leiders gevochten. De plaatsing van het standbeeld van Petrus Regout sr. aan deze straat was zo bijna een belediging voor de Maastrichtse arbeidersklasse.

Achtergrond

Terug naar boven