Was te zien bij de VARA op

Was te zien bij de VARA op

Coen van der Lende

  • coenvdlendevp
    Coen van der Lende begon op zijn 13e als timmerman maar klom al snel op. Vanaf de oprichting van de VARA was hij bestuurslid, wat hij tot na de oorlog bleef.

    Hij schreef en dichtte, interesseerde zich voor cultuur en arbeiders, was belangrijk bij de oprichting van de VARA en dat allemaal als secretaris van het NVV. Coen van der Lende (1887-1964), geboren in IJsselmuiden maar hoorbaar opgegroeid in Rotterdam, begon op zijn 13e te werken als timmerman. Vijf jaar later werd hij lid van de SDAP en de Algemeene Nederlandsche Timmerliedenbond (ANTB), waar hij zich snel opwerkte tot secretaris. Omdat hij veel schreef – een vriend noemde hem ooit de verpersoonlijking van het arbeiderssentiment -  werd hij in 1924 gevraagd om redacteur bij het NVV-orgaan De Strijd te worden. Bij het NVV beviel hij zo goed dat hij een jaar later in het bestuur gekozen werd. Hier kreeg hij de taak om zich bezig te houden met de propaganda  van de vereniging en de culturele nevenorganisaties van ‘de rode familie’, waaronder de AJC en de VARA.

    Per toeval belandde Van der Lende op de oprichtingsvergadering van de VARA in 1925. Hij was zo enthousiast dat hij meteen bestuurslid van de Vereeniging van Arbeiders Radio Amateurs werd en de steun van de NVV zonder overleg toezegde. Zijn medebestuursleden bij de NVV waren iets minder enthousiast maar nadat Van der Lende ze attendeerde op de mogelijkheden die culturele organisaties zoals de VARA boden voor de Vakbonds-Vereniging, werd hij namens de NVV bestuurslid. Dit bleef hij tot de VARA in de Tweede Wereldoorlog onder NSB-toezicht kwam en hij vrijwillig opstapte. Ook het NVV werd door de bezetter overgenomen, wat Van der Lendes ontslag betekende. Al voor de oorlog had hij zich tegen de NSB uitgesproken: toen de NSB’ers overal  ‘Mussert wint!’ hadden aangeplakt stelde Van der Lende voor net zulke papiertjes aan te plakken met het opschrift: ‘Mussert? Wind!’ Het voorstel redde het uiteindelijk niet. Direct na de oorlog kwam Van der Lende overigens weer terug in het bestuur van de NVV en de VARA waarin hij tot zijn pensioen in 1949 zou blijven.

    Na zijn pensioen werd hij secretaris-penningmeester van de Nederlandse Vereniging voor Sociale Zorg voor minder-validen (de AVO). Ook kreeg hij van de VARA vanaf 1950 tot zijn dood een tweewekelijkse radiorubriek ‘Van de wieg tot het graf’ waarin hij vragen over sociale verzekeringen beantwoordde.  In het democratisch-socialistisch dagblad Het Vrije Volk werd hij na zijn overlijden herinnerd als ‘een merkwaardige mengeling van een keiharde vakbondsbestuurder en een bewogen, soms bijna kinderlijke geest.’ 

Achtergrond

Terug naar boven