Was te zien bij de VARA op

Was te zien bij de VARA op

De eerste vrouwelijke minister

  • klompe vp
    Marga Klompé, minister namens de KVP, zorgde voor een aantal belangrijke sociale zekerheidswetten.

    Marga Klompé werd in 1912 geboren in Arnhem. Ze groeide op in een streng christelijk gezin. Op de middelbare school was ze het slimst van de klas. In 1929 begon ze aan een studie scheikunde aan de universiteit van Utrecht. Ondertussen gaf ze ook les op een meisjeslyceum omdat haar vader ernstig ziek was en het geld voor haar studie niet meer kon betalen. Het werk als onderwijzer deed ze graag, ze zou het nog twintig jaar blijven doen. In 1941 behaalde ze een doctorsgraad en begon ze te studeren om huisarts te kunnen worden. Omdat de oorlog uitbrak en de universiteit voor een aantal jaar op slot ging kwam ze niet verder dan haar propedeuse.

    Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Klompé actief in het verzet, en zat ze een tijdje ondergedoken. Na de bevrijding overwoog ze lid te worden van de net opgerichte PvdA, maar ze vond het toch teveel een voortzetting van de SDAP. Ze werd lid van de KVP, de Katholieke Volkspartij. Tijdens haar studententijd was ze namelijk katholiek geworden. Vanaf 1947 begon ze zich actief in te zetten om vrouwelijke katholieken in de Tweede Kamer te krijgen.

    In de KVP dwong ze met haar duidelijke standpunten en zelfverzekerdheid respect af. Deze karaktereigenschappen werden haar niet altijd in dank afgenomen. Ze werd als bemoeizuchtig en niet gemakkelijk gezien. Ook op de Katholieke Kerk had ze veel kritiek.


    In 1956 werd ze minister van Maatschappelijk Werk, een klein ministerie dat ging over de afdeling Sociale Bijstand. De meest belangrijke prestaties van Klompé waren het afschaffen van de Armenwet en de invoering van de Algemene Bijstandswet, die in 1963 werd aangenomen. Deze wet zorgde ervoor dat armoedezorg niet meer afhing van particuliere organisaties, maar dat de overheid daar verantwoordelijkheid voor nam. Armoedebijstand rees boven de schaamte, ‘van genade naar recht’ en nu had ‘iedereen recht op een bloemetje’.

    Later in haar carrière bekleedde ze nog een andere ministerspost, maar ministerschap was niet een doel op zich. Steeds moest ze met veel moeite overgehaald worden om deze posten te bekleden. Klompé vond zichzelf geen feminist. Dat vrouwen en mannen tot hetzelfde in staat waren was voor haar vanzelfsprekend.

Achtergrond

Terug naar boven