Was te zien bij de VARA op

Was te zien bij de VARA op

De Rooie Reus

  • Dirk de Vroome vp
    Dirk de Vroome vocht tegen onrecht. Maar wel met humor.

    Vermomd als journalist een speech van NAVO-secretaris-generaal Luns verstoren, het afsluiten van gas, water en elektriciteit bij bewindslieden, een krankzinnigheidsverklaring aanvragen voor een autoriteit, dat hoorde allemaal  tot het hilarische en spectaculaire arsenaal van de actievoerder die de “Rooie Reus” werd genoemd. Dat was de bijnaam van Dirk de Vroome. De Rooie Reus kwam op voor de minderbedeelden in de Nederlandse samenleving.

    Dirk de Vroome werd op 6 november 1925 geboren in Amsterdam, in een ontwricht gezin dat in armoede leefde. Na zijn jeugdjaren lukte het De Vroome zelden een baan te behouden, omdat hij voortdurend zijn hart op de tong droeg. In 1966 vond De Vroome werk waarvoor hij naar het Limburgse Steyn verhuisde. Na een reorganisatie stond hij echter weer op straat.

    De Pacifistisch-Socialistische Partij opende in 1970 een sociaal adviesbureau, dat snel populair werd. De Vroome hielp er de klanten, voornamelijk in  bijstandszaken, door verzoek- en bezwaarschriften te schrijven. Toen de PSP ophield te bestaan, richtte De Vroome de actiegroep “De Rooie Reuzen” op, die bleef strijden tegen onrecht in de samenleving.


    De Vroome ontpopte zich als een actievoerder die niet terugdeinsde voor burgemeesters, wethouders, officieren van justitie of rechters. Door zich te vermommen en te acteren, lukte het hem vaak om de autoriteiten persoonlijk op de hak te nemen. Zo deed hij zich voor als textielbaron die  uniformen van de luchtmachbasis Volkel kwam verkopen, en hing hij vermomd als NAVO-generaal een hondenpenning om de hals van de burgemeester van Brunssum, die dacht dat hij een internationale onderscheiding kreeg. De Vroome betrad menig rechtbank in een rode toga, om de belangen van uitkeringsgerechtigden, woonwagenbewoners en gediscrimineerde Molukkers te behartigen. Rechters die hem aanvankelijk steevast maanden de toga uit te doen, stopten daarmee toen bleek dat De Vroome niet gewend was er iets onder te dragen…

    De acties van de Rooie Reus veroorzaakten veel ophef en kregen veel publiciteit. Zijn pleidooien bereikten regelmatig de Commissaris van de Koningin, de Tweede Kamer, zelfs de Hoge Raad. Zo dwong De Vroome de overheid tot zorgvuldig beleid.

    In de jaren tachtig werd de “Rooie Reus” lid van de Socialistische Partij. Hij was kandidaat bij de Statenverkiezing van 1982 in Limburg. De  politieke carrière van de anarchistische actievoerder was echter van korte duur. In 1986 verloor De Vroome namelijk de strijd tegen kanker. De SP reikt nog regelmatig de Rooie-Reus Prijs uit aan mensen die tegen maatschappelijk onrecht vechten.

Achtergrond

Terug naar boven