Was te zien bij de VARA op

Was te zien bij de VARA op

Prins Dokkum verliest de strijd

  • Prins monddood vp
    Ondanks protest van arbeiders en hun vrouwen verplaatst een goedlopend bedrijf de productie naar Oost-Europa

    Toen Pier Prins in de jaren veertig zijn bedrijfje begon in een schuur – waarvoor hij huur betaalde door de koeien te melken – kon hij zich niet voorstellen hoe de toekomst van zijn Prins Dokkum zou verlopen. Het uitvinders- en productiebedrijf groeide snel en had honderden werknemers. Door de jaren heen verliepen de zaken niet altijd voorspoedig, maar het bedrijf raakte er telkens weer bovenop. Het produceerde van alles:  vangrails en tuinkassen, maar op een gegeven moment ook een prefab cruiseboot en röntgentafels.

    In 1997 zei toenmalig directeur Spoelstra in de Volkskrant dat hij concurrentie vanuit Oost-Europa zag aankomen. Hij achtte die markt binnen een paar jaar in staat  hoogwaardige producten te leveren. Ironisch, want ruim vijftien jaar later begonnen geruchten de ronde te doen dat Saferoad – inmiddels eigenaar van het deel van Prins Dokkum dat vangrails produceert – de productie juist daarheen zou overplaatsen. Verontwaardiging volgde, maar Saferoad ontkende het gerucht. Kort daarna bleek het toch te kloppen: 34 ontslagen vielen en de fabriek sloot.


    De vrouwen van de werknemers pikten het niet. Er werd een grootschalige staking opgezet en de media en de politiek werden ingeschakeld. Het was onrechtvaardig. Het bedrijf liep goed, dat hadden de bazen eerder zelf gezegd. Toch werd iedereen ontslagen. Grote acties werden georganiseerd door de vrouwen die posters maakten met een foto van hun mannen met een sticker op hun mond met ‘monddood’. Het sociale plan werd niet goedgekeurd en de Dokkumer gezinnen stapten naar de rechter. De rechter vond dat een  onderzoek ingesteld moest worden. Dat gebeurde. Kort daarna kwam het bedrijf met een aanbod dat de meerderheid niet kon weerstaan: zes maandsalarissen en tweeduizend euro om zich  om te laten scholen of om ander werk te vinden. Het vooruitzicht van jarenlang procederen en misschien niet eens winnen was niet aantrekkelijk voor de meerderheid van de ontslagen mannen. Die wilden verder met hun leven en hadden het geld hard nodig. Het pand in Dokkum sloot. Het enige wat er nu over is van Prins Dokkum is een kantoor in Heerenveen, dat gericht is op verkoop.

    In Trouw doet een aantal ontslagen mannen in februari 2015 hun verhaal. Sommigen hebben ander werk gevonden. Het grootste deel zit thuis en ontvangt nog een aantal maanden WW. Baankansen in Dokkum en omgeving zijn er niet. De mannen willen dolgraag weer aan het werk.

Achtergrond

Terug naar boven